میخک: یک داروی طبیعی معطر که معده را تقویت می کند

میخک یک ادویه با ارزش دارویی و خوراکی است. در طب سنتی چینی و تحقیقات مدرن اثرات متعددی بر روی جوانه های گل خشک آن (میخک نر) و میوه ها (میخک ماده) ثابت شده است. نقش های اصلی شاملگرم کننده و کاهش اثرات نامطلوب، پراکنده کننده سرما و تسکین درد، ضد باکتری و ضد التهابکارکردهای ثانویه شامل بهبود هضم، رفع بوی بد دهان و غیره است. مطالب زیر از کاربرد سنتی آن، تأیید علمی و اقدامات احتیاطی در استفاده شروع می شود و ارزش میخک را به طور سیستماتیک تجزیه و تحلیل می کند.

دیدگاه طب سنتی چینی: "نگهبان طحال و معده" که بدن را گرم می کند و سرما را دفع می کند.

در «مجموعه ماتریا مدیکا»، میخک به عنوان «درمان کمبود، استفراغ و اسهال در کودکان و آکنه و کمبود معده» ثبت شده است. طب سنتی چینی معتقد است که طبع آن تند و گرم است و به طحال، معده و نصف النهارهای کلیه برمی گردد و در تسکین خوب است.سردی معده، استفراغ، درد اپی گاستر و شکمو علائم دیگر به عنوان مثال، ترکیب میخک و زنجبیل می تواند اثر ضد تهوع را تقویت کند، در حالی که از جوشانده پایه میخک و خرمالو برای سکسکه استفاده می شود. ترکیبات روغنی فرار آن (مانند اوژنول) می تواند مخاط دستگاه گوارش را تحریک کند، ترشح شیره های گوارشی را تقویت کند و کاهش اشتها را بهبود بخشد. مردم همچنین اغلب از میخک برای تهیه چای یا جویدن آن برای تسکین ناراحتی معده پس از نوشیدن استفاده می کنند.

تحقیقات مدرن تأیید می کند: "آنتی بیوتیک های طبیعی" ضد باکتری و ضد التهابی

آزمایشات علمی نشان می دهد که عصاره میخک دارایاستافیلوکوکوس اورئوس، اشریشیا کلیاین اثر مهاری قابل توجهی بر روی باکتری های بیماری زا رایج دارد (جدول را ببینید). علاوه بر این، ظرفیت آنتی اکسیدانی آن در میان ادویه ها بهترین است و به کاهش واکنش های التهابی کمک می کند. اثر بی حسی موضعی اوژنول اغلب در زمینه دندانپزشکی برای تسکین دندان درد استفاده می شود. نگه داشتن میخک در دهان یا استفاده از دهانشویه حاوی میخک می تواند رشد باکتری های دهان را کاهش دهد و مشکل بوی بد دهان را بهبود بخشد.

نکته در مورد استفاده: مخلوط معقول برای جلوگیری از مصرف بیش از حد

اگرچه میخک فواید زیادی دارد، لطفا توجه داشته باشید که خواص تند و گرم کننده آن ممکن است باعث شودکمبود یین و آتش زیادبیمار خشکی دهان دارد یا عصبانی می شود. توصیه می شود که دوز روزانه نباید بیش از 3 گرم باشد. زنان باردار و کسانی که گرمای معده دارند باید با احتیاط مصرف کنند. هنگام پخت و پز، می توان آن را با ادویه های ملایم مانند دارچین و amomum villosum جفت کرد تا طعم آن متعادل شود. برای استفاده خارجی (مانند دندان درد)، یک سواب پنبه ای را در روغن میخک آغشته کنید و آن را بمالید تا از تماس مستقیم با غشاهای مخاطی جلوگیری شود. کسانی که آلرژی دارند ابتدا باید دوز کمی را آزمایش کنند.

خلاصه: یک انتخاب عملی برای دارو و غذا با منشا یکسان

میخک به عنوان یک ماده دارویی و خوراکی، نه تنها حکمت طب سنتی چینی را در گرم کردن طحال و معده ادامه می دهد، بلکه یک راه حل جدید ضد باکتری توسط علم مدرن به آن داده شده است. استفاده معقول می تواند تقویت کننده مراقبت های بهداشتی روزانه باشد، اما باید با ساختار فیزیکی ترکیب شود و از سوء استفاده کورکورانه جلوگیری شود. از چاشنی آشپزخانه گرفته تا لوازم اصلی کابینت دارو، نقش های متنوع میخک ارزش بررسی دارد.

نقل منابع:

1. "مجموعه ماتریا مدیکا" لی شیژن

2. "Pharmacopoeia چینی" نسخه 2020

3. مجله شیمی کشاورزی و مواد غذایی (داده های آزمایشی ضد باکتری در سال 2018)