چگونه خطر خودکشی را شناسایی کنیم؟

شناسایی خطر خودکشی مستلزم توجه به گفتار، رفتار، تغییرات خلقی و عوامل محیطی فرد است. مطالب اصلی عبارتند از:سیگنال گفتار(مانند ابراز افکار خودکشی به طور مستقیم یا غیر مستقیم)،رفتار(مانند دادن ناگهانی اشیاء با ارزش یا آسیب رساندن به خود)حالت عاطفی(افسردگی مزمن یا تغییرات خلقی شدید) وویژگی های گروه های پرخطر(مانند یک ضربه شدید یا بیماری روانی). از نظر ساختار اولیه و ثانویه، کلمات و رفتارها سیگنال های مستقیم و احساسات و محیط قضاوت های کمکی هستند.

سیگنال های شفاهی مستقیم ترین هشدار هستند. اگر فردی مکرراً کلماتی مانند «دیگر نمی‌خواهم زندگی کنم» یا «مرگ را فراموش می‌کنم» یا به طور غیرمستقیم مانند «دیگر لازم نیست نگران من باشید» را بیان می‌کند، باید بسیار هوشیار باشید. علاوه بر این، صحبت کردن ناگهانی در مورد مرگ، نوشتن یادداشت خودکشی یا ارسال محتوای منفی در رسانه های اجتماعی نیز می تواند نشانه باشد. این نوع بیان ممکن است با افسردگی یا آرامش غیر طبیعی همراه باشد که نیاز به مداخله به موقع دارد.

رفتار غیرعادی یکی دیگر از شاخص های کلیدی است. بسته بندی ناگهانی وسایل شخصی، هدیه دادن رایگان اموال، سوء مصرف مواد مخدر یا الکل، و رفتار آسیب رسان به خود (مانند بریدن مچ دست) ممکن است نشان دهنده خطر باشد. برخی از افراد به طور ناگهانی با اقوام و دوستانی که برای مدت طولانی با آنها تماس نداشته اند تماس می گیرند که شبیه به یک رفتار "خداحافظی" است. اگر قبلاً اقدام به خودکشی شده باشد، خطر بیشتر است. در این زمان کودک را تنها نگذارید و از متخصص کمک بگیرید.

عوامل عاطفی و محیطی را نمی توان نادیده گرفت. افسردگی مزمن، اضطراب، احساس ناامیدی، یا "تعادل" ناگهانی خلق و خوی (شاید تسکین پس از تصمیم به خودکشی) باعث نگرانی است. از نظر محیطی، خطرات ممکن است با رویدادهای مهم زندگی (مانند از دست دادن شغل، سوگواری)، انزوای اجتماعی یا استرس مزمن تشدید شوند. گروه‌های پرخطر شامل بیماران مبتلا به بیماری‌های روانی، نوجوانان و سالمندان است و وضعیت روانی آن‌ها نیاز به ارزیابی منظم دارد.

قضاوت و اقدام جامع بسیار مهم است. پس از شناسایی خطرات، باید فعالانه گوش دهید، ابراز نگرانی کنید و از انتقاد یا سخنرانی اجتناب کنید. طرف مقابل را تشویق کنید که به دنبال مشاوره روانشناسی باشد یا با خط تلفن کمک روانشناختی تماس بگیرد (مانند خط تلفن 24 ساعته کمک روانشناختی پکن: 010-82951332). در صورت لزوم بیمار را برای درمان پزشکی همراهی کنید. هسته اصلی پیشگیری، تشخیص زودهنگام، مداخله حرفه ای و بهبود سیستم حمایت اجتماعی است.

نقل منابع:
1. گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO) "پیشگیری از خودکشی: یک اولویت جهانی".
2. راهنمای انجمن روانشناسی آمریکا (APA) در مورد عوامل خطر خودکشی
3. داده های مرکز مداخله در بحران روانی بیمارستان Huilongguan پکن