بررسی اجمالی فشار عضلانی

کشیدگی عضلانی آسیب عضله یا تاندون است که در اثر کشش بیش از حد یا انقباض ناگهانی، اغلب در حین ورزش یا فعالیت بدنی ایجاد می شود. با توجه به شدت، می توان آن را به علائم خفیف، متوسط ​​و شدید تقسیم کرد، مانند درد، تورم، فعالیت محدود و علائم دیگر. این مقاله از آغاز خواهد شدتعریف و علل،علائم و درجه بندی،درمان و بهبودی،اقدامات احتیاطیچهار بخش برای کمک به خوانندگان برای درک کامل این موضوع ایجاد شده است.

1. تعریف و علل رایج کشیدگی عضلات

کشش های عضلانی معمولاً توسط عضله ایجاد می شودبیش از حد کار کردهیاخوب آماده نشدهعللی مانند گرم کردن ناکافی قبل از ورزش، وضعیت بدنی نادرست، خستگی مفرط و غیره. در دوی سرعت، وزنه برداری، بازی با توپ و سایر ورزش هایی که نیاز به قدرت انفجاری دارند رایج است. طبق آمار کالج آمریکایی پزشکی ورزشی (ACSM)، حدود 30 درصد از آسیب های ورزشی مربوط به کشیدگی عضلات است. آسیب های ناشی از کشیدگی بیشتر در پشت ران (همسترینگ)، ساق پا (گاستروکنمیوس) و عضلات شانه و پشت رخ می دهد.

2. تظاهرات علائم و درجه بندی شدت

فشار خفیف (درجه I) فقط شامل مقدار کمی پارگی فیبر عضلانی است که به صورت درد خفیف و حساسیت موضعی ظاهر می شود. یک فشار متوسط ​​(درجه II) با تورم و کبودی قابل توجه و حرکت محدود همراه است. فشار شدید (درجه III) ممکن است به طور کامل عضله را پاره کند و نیاز به مداخله جراحی داشته باشد. به عنوان مثال، کوین دورانت، بازیکن NBA، بازی های پلی آف را در سال 2019 به دلیل کشیدگی درجه دوم ساق پا از دست داد. تشخیص زودهنگام علائم می تواند از بدتر شدن آسیب جلوگیری کند.

3. درمان اورژانسی و روش های بهبودی

نیاز به پیگیری در مرحله حاداصل برنج(استراحت کنید، یخ بزنید، بانداژ فشار دهید و ناحیه آسیب دیده را بالا بیاورید). پس از 48 ساعت، حرارت را برای بهبود گردش خون اعمال کنید. تمرینات کششی تدریجی و تمرینات کم شدت مانند شنا یا یوگا در مرحله ریکاوری توصیه می شود. آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا (AAOS) اشاره می کند که حدود 90 درصد از سویه های درجه اول و دوم را می توان با درمان محافظه کارانه در 4-6 هفته بهبود داد. در موارد شدید ممکن است نیاز به فیزیوتراپی یا استفاده از بریس (مانند ساق زمست) باشد.

4. راهبردهای پیشگیری و اقدامات احتیاطی

هسته پیشگیری در این استآموزش علمی: گرم کردن پویا قبل از ورزش (مانند بالا بردن پا) به مدت 10-15 دقیقه، به فواصل هیدراتاسیون و استراحت در حین ورزش و کشش ایستا بعد از ورزش توجه کنید. پوشیدن لباس های محافظ مناسب، مانند شلوار فشاری مک دیوید، می تواند خطر را کاهش دهد. علاوه بر این، یک رژیم غذایی متعادل (مکمل پروتئین و ویتامین D) و خواب منظم می تواند استحکام عضلات را افزایش دهد. ورزشکاران حرفه ای اغلب وضعیت ماهیچه ها را از طریق الکترومیوگرافی کنترل می کنند و افراد عادی می توانند از دستگاه های هوشمند (مانند دستبند ووپ) برای ارزیابی خستگی استفاده کنند.

با استناد به منابع: 1. کالج آمریکایی پزشکی ورزشی (ACSM) "راهنماهایی برای پیشگیری و درمان آسیب های ورزشی" 2. آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا (AAOS) "استانداردهای توانبخشی اسکلتی عضلانی" 3. دانشکده پزشکی هاروارد "عملکرد بالینی. وب سایت: Zamst, Bauerfeind, McDavid