تعریف و مفهوم بخشش

بخشش یک فرآیند روانشناختی است که به طور فعال انتخاب می‌کند تا رنجش و رنجش را کنار بگذارد. این شامل تحمل و درک عیوب دیگران است. هسته آن شامل سه سطح است:سطح شناختی(درک عینیت آسیب)،سطح احساسی(رفع احساسات منفی)سطح رفتاری(انتخاب نکنید که تلافی نکنید). بخشش به معنای بخشش یا فراموش کردن نیست، بلکه برای تسکین درد خود، ترمیم روابط یا ارتقای رشد شخصی است. تحقیقات روان‌شناختی تأکید می‌کند که بخشش مزایای قابل‌توجهی برای سلامت روان (مانند کاهش اضطراب) و روابط بین فردی دارد، در حالی که فرهنگ دینی (مانند مسیحیت «دشمنان خود را دوست داشته باشید») و افکار فلسفی (مانند «بازپرداخت شر با مهربانی» در آیین کنفوسیوس نیز دیدگاه‌های مختلفی را ارائه می‌دهند.

مکانیسم روانی و ارزش بخشش

از دیدگاه روانشناختی، بخشش پاسخ فرد به آسیب ناعادلانه است.تنظیم احساساتوبازسازی شناختی. رابرت انرایت روانشناس آمریکایی پیشنهاد کرد که بخشش مستلزم یک فرآیند مرحله‌ای است از "اعتراف به آسیب، همدردی با مجرم و تصمیم به بخشش". به عنوان مثال، زمانی که قربانیان به او خیانت می‌کنند، ممکن است با درک انگیزه یا موقعیت طرف مقابل، کمتر احساس عصبانیت کنند. تحقیقات نشان می دهد که کینه توزی در طول زمان می تواند منجر به استرس مزمن شود، در حالی که بخشش می تواند سطح کورتیزول را کاهش دهد و کیفیت خواب را بهبود بخشد. آزمایش‌های بالینی همچنین نشان داد که افرادی که در آموزش بخشش شرکت کردند، 40 درصد کاهش علائم افسردگی داشتند (داده‌ها در جدول زیر نشان داده شده است).

تمرین بخشش از دیدگاه فرهنگی

فرهنگ های مختلف تعابیر متفاوتی از بخشش دارند. مسیحیت مؤمنان را تشویق به بخشش از طریق مفهوم "کفاره" می کند، در حالی که بودیسم بر "شفقت" تمرکز می کند و از رها کردن وابستگی ها حمایت می کند. «کمیسیون حقیقت و آشتی» آفریقای جنوبی از اصل بخشش برای رفع نفرت آپارتاید و ترویج شفای اجتماعی استفاده کرد. آیین کنفوسیوس بر «راه بخشش» تأکید می کند، اما از کسانی که اشتباه می کنند می خواهد که توبه کنند (مثلاً «اگر اشتباهات خود را بدانید و بتوانید آنها را اصلاح کنید، خیر بزرگی وجود ندارد»). این اعمال نشان می دهد که بخشش هم تزکیه شخصی است و هم پلی برای هماهنگی اجتماعی. شایان ذکر است که اجبار بخشش می تواند نتیجه معکوس داشته باشد و باید به ریتم عاطفی قربانی احترام گذاشت.

سوء تفاهم ها و روش های علمی بخشش

افسانه های رایج بخشش عبارتند از:اشتباه گرفتن بخشش با سازش(مانند بخشش کورکورانه در خشونت خانگی)،مرزهای خود را نادیده بگیرید(حفظ حقوق و منافع خود را در اولویت قرار ندادن). روانشناسان مدل "REACH" را توصیه می کنند: یادآوری، همدلی، نوع دوستی، تعهد و نگه داشتن. مثلاً با نوشتن نامه (بدون ارسال) احساسات خود را بیان کنید و سپس سعی کنید از دید طرف مقابل فکر کنید و در نهایت به آرامش درونی برسید. اگر تکمیل مستقل آن دشوار است، می توانید به دنبال مشاوره روانشناسی باشید یا از کمک های مدیتیشن تمرکز حواس (مانند Headspace APP) استفاده کنید.

خلاصه: رویکرد متعادل به بخشش

ماهیت بخشش این استخود درمانیبابازسازی رابطهتعادل پویا نه خواستار بخشش فوری است و نه عدالت خواهی را انکار می کند، اما با گذشت زمان و انتخاب فعال، درد را به انگیزه رشد تبدیل می کند. خواه یک آسیب شخصی باشد یا یک درگیری جمعی، ترکیب روش های علمی و خرد فرهنگی می تواند راهی برای بخشش فراهم کند. همانطور که دزموند توتو در "آینده ای بدون بخشش وجود ندارد" گفت: "بخشش یعنی رها کردن امکان یک گذشته بهتر." در نهایت، ارزش بخشش در رهایی خود است، نه در ملایمت با دیگران.

با استناد به منابع

1. تحقیق نظری: "علم بخشش" توسط رابرت انرایت، مقاله تحقیقاتی دانشگاه ویسکانسین

2. پرونده فرهنگی: گزارش رسمی کمیسیون حقیقت و آشتی آفریقای جنوبی

3. توصیه ابزار: APP مدیتیشن Headspace (توسعه یافته توسط شرکت Headspace)

4. دیدگاه سلبریتی ها: دزموند توتو "بدون بخشش، بدون آینده"