چه چیزی را می توان از نوار قلب پیدا کرد؟

الکتروکاردیوگرام (ECG) یک روش معاینه رایج برای ثبت فعالیت الکتریکی قلب است و می تواند به تشخیص انواع بیماری های قلبی مانند آریتمی، ایسکمی میوکارد، انفارکتوس میوکارد و غیره کمک کند. محتوای اصلی به سه دسته تقسیم می شود:مشکلات ریتم قلب(مانند فیبریلاسیون دهلیزی، ضربان زودرس)،خون رسانی غیر طبیعی به میوکارد(مانند بیماری عروق کرونر قلب) وتغییرات ساختاری(مثلا هیپرتروفی بطنی). علاوه بر این، می تواند به ارزیابی عدم تعادل الکترولیت یا اثرات دارو کمک کند. در اصطلاح اولیه و ثانویه، آریتمی و تغییرات ایسکمیک هسته اصلی هستند و بقیه اطلاعات تکمیلی هستند.

مستقیم ترین عملکرد الکتروکاردیوگرام استابتلا به اختلالات ریتم قلب. از طریق تجزیه و تحلیل شکل موج، پزشکان می توانند تعیین کنند که آیا ریتم ضربان قلب منظم است یا خیر. به عنوان مثال، فیبریلاسیون دهلیزی ناپدید شدن امواج P و فواصل نامساوی RR را نشان می دهد. انقباضات زودرس بطنی امواج QRS گسترده و تغییر شکل یافته را نشان می دهد. هولتر همچنین می تواند ناهنجاری های متناوب را در عرض 24 ساعت ثبت کند و نرخ تشخیص مشکلات پنهان را بهبود بخشد. کالج آمریکایی قلب و عروق اشاره می کند که حدود 80 درصد از تپش های حمله ای را می توان از طریق الکتروکاردیوگرافی تشخیص داد.

اتصال بخش بالایی، جفت ECGایسکمی یا انفارکتوس میوکاردتشخیص به همان اندازه حیاتی است. هنگامی که جریان خون کرونر مسدود می شود، ECG ارتفاع یا افسردگی قطعه ST، وارونگی موج T و سایر ویژگی ها را نشان می دهد. به عنوان مثال، "برافراشتن قطعه ST مانند سنگ قبر" در انفارکتوس حاد میوکارد نشانه ای برای درمان مداخله ای اورژانسی است. بر اساس مطالعه Lancet، با ترکیب علائم و تغییرات ECG، میزان تشخیص انفارکتوس میوکارد می تواند به 95٪ برسد. با این حال، ایسکمی خفیف ممکن است نیاز به تایید بیشتر با تست استرس (مانند الکتروکاردیوگرافی ورزش) داشته باشد.

علاوه بر این، ECG می تواند به طور غیر مستقیم منعکس شودمشکلات ساختاری یا متابولیک قلب. هنگامی که هیپرتروفی بطن چپ رخ می دهد، دامنه موج QRS افزایش می یابد. هیپوکالمی به صورت یک موج U آشکار ظاهر می شود. برخی از داروهای ضد آریتمی خاص (مانند آمیودارون) می توانند فاصله QT را طولانی کنند و برای جلوگیری از آریتمی های بدخیم نیاز به نظارت ECG دارند. البته باید توجه داشت که ECG نسبت به ضایعات ساختاری (مانند بیماری دریچه ای) حساسیت کمتری دارد و معمولاً با اکوکاردیوگرافی ترکیب می شود.

به طور خلاصه، ECG یک "هشدار" برای سلامت قلب است. ارزش اصلی آن در شناسایی سریع آریتمی های کشنده و حوادث ایسکمیک نهفته است، اما قضاوت آن در مورد علت محدود است. در عمل بالینی، اغلب با آزمایش‌های دیگر (مانند آنزیم‌های قلبی و تصویربرداری) برای بهبود دقت ترکیب می‌شود. سری CardioScript Bosch Medical در آلمان و سری ECAPS Nippon Optoelectronics تجهیزاتی هستند که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند و صحت داده های آنها توسط FDA تأیید شده است. همانطور که یوجین براونوالد متخصص قلب گفت: "ECG سنگ بنای تصمیم گیری بالینی است، اما کلید اصلی نیست."

منبع نقل قول:
1. کالج آمریکایی قلب و عروق (ACC) "رهنمودهای کاربردی بالینی 2020 برای الکتروکاردیوگرافی"
2. Lancet "معیارهای تشخیصی برای سندرم حاد کرونری" (2019)
3. سازندگان تجهیزات: بوش پزشکی آلمان (CardioScript 12-lead meter)، Nippon Kohden (ECAPS 1200)
4. نظر کارشناس: یوجین براونوالد "کاردیولوژی" ویرایش یازدهم