بررسی اجمالی لمس

لمس یک روش معاینه بالینی است که در آن پزشک به طور مستقیم اعضای بدن بیمار را با انگشتان یا کف دست لمس می کند تا تغییرات شکل بافت، دما، سختی، حساسیت و غیره را حس کند.لمس سطحیولمس عمیقدو دسته. محتوای اصلی شامل: تعریف و هدف از لمس، روش های عمل (مانند لمس یک دست / دو دست)، سناریوهای قابل اجرا (مانند معاینه شکم، غدد لنفاوی) و اقدامات احتیاطی (مانند وضعیت بیمار، تکنیک پزشک). تمرکز بر ارزش کاربرد بالینی لمس است و محتوای ثانویه جزئیات فنی و سوء تفاهمات رایج است.

تعریف و طبقه بندی پالپاسیون

لمس از کلمه لاتین "palpatio" گرفته شده است که به معنای "لمس" است و یکی از روش های اصلی معاینه فیزیکی است.لمس سطحیبرای معاینه سطحی (مانند تومورهای پوستی)، فشار ملایم 1-2 سانتی متر اعمال کنید.لمس عمیقفشار بیشتری (مانند لمس کبد و طحال) باید اعمال شود. به عنوان مثال، پزشکان از لمس برای تعیین حساسیت نقطه ای مک برنی در بیمار مبتلا به آپاندیسیت یا مرزهای توده در بیمار مبتلا به سرطان سینه استفاده می کنند. این روش به تجهیزات پیچیده نیاز ندارد، اما نیاز به سطح بالایی از تجربه پزشک دارد.

تکنیک ها و روش های لمس

لمس باید پیگیری شود"از کم عمق تا عمیق، از سمت سالم به سمت آسیب دیده"اصول با در نظر گرفتن لمس شکم به عنوان مثال، بیمار باید زانوهای خود را خم کرده و استراحت کند، کف دست های پزشک باید در برابر دیواره شکم صاف باشد و اندازه اندام ها یا توده های غیر طبیعی باید از طریق نوک انگشتان احساس شود. اقدامات کلیدی شامل لمس لغزشی (کاوش کردن لبه ها)، لمس ضربه ای (ارزیابی نوسانات مایع) و غیره است. به تغییرات در بیان بیمار در حین عمل توجه کنید تا از نیروی بیش از حد که ممکن است منجر به نتایج مثبت کاذب شود، اجتناب کنید.

کاربردهای بالینی و محدودیت های لمس

لمس کردن دردستگاه گوارش(مانند ندول های سیروز کبدی)،بیماری پستانغربالگری (مانند فیبروآدنوم) نقش مهمی دارد. با این حال، به دلیل عواملی مانند چاقی و استرس بیمار، ممکن است نیاز به ترکیب سونوگرافی یا سی تی برای کمک به تشخیص باشد. به عنوان مثال، لمس برای سرطان ریه در مراحل اولیه حساسیت کمی دارد، اما دقت تشخیصی برای لیپوم زیر جلدی می تواند به بیش از 80٪ برسد (منبع داده ها: "Clinical Diagnostics"، Publishing Medical People's).

خلاصه و یادداشت

لمس یک روش تشخیصی پایه کم هزینه و کارآمد است، اما برای جلوگیری از تشخیص اشتباه باید به روشی استاندارد انجام شود. پزشکان باید ناخن ها را صاف و دست ها را گرم نگه دارند و بر اساس مشاوره و سایر معاینات قضاوت جامعی انجام دهند. برای مواردی که با لمس قابل تشخیص نیست، باید به سرعت از روش های تصویربرداری برای اطمینان از دقت تشخیصی استفاده کرد.

با استناد به منابع

1. "تشخیص بالینی" (ویرایش هشتم)، ویرایش شده توسط چن ونبین، انتشارات پزشکی مردم، 2018
2. سازمان بهداشت جهانی "رهنمودهای فنی تشخیصی اساسی"
3. نکته: لمس یک تکنیک پزشکی عمومی است و سازنده یا محصول خاصی ندارد.