اهمیت ارتقای سلامت: مسیر اصلی برای ایجاد یک اکوسیستم سلامت برای همه

ارتقای سلامت عبارت است از افزایش آگاهی سلامت و توانایی های رفتاری افراد و گروه ها از طریق مداخلات چند بعدی مانند آموزش، سیاست گذاری و محیط زیست و در نهایت دستیابی به پیشگیری از بیماری و بهبود کیفیت زندگی. معنای اصلی آن را می توان به سه سطح تقسیم کرد:سطح فردی(مانند رواج دانش سلامت و پرورش توانایی خود مدیریتی)،سطح اجتماعی(مانند حمایت از سیاست های بهداشت عمومی، ایجاد محیط سالم) وسطح اقتصادی(به عنوان مثال کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی، افزایش بهره وری). از نظر ساختار اولیه و ثانویه، تغییر رفتار فردی پایه و اساس است، حمایت اجتماعی ضامن است و مزایای سلامتی بلندمدت هدف نهایی است.

بند 1: ارزش فردی ارتقاء سلامت – توانمندسازی و مسئولیت پذیری

اهمیت اولیه ارتقاء سلامت استآگاهی سوژه سالم فرد را بیدار کنید. به افراد کمک کنید تا خطرات سلامتی را شناسایی کنند و از طریق انتشار دانش علمی (مانند رژیم غذایی معقول، ورزش منظم) اقدام کنند. به عنوان مثال، سازمان بهداشت جهانی بیان می کند که 80 درصد از بیماری های قلبی و سکته مغزی را می توان از طریق مداخلات سبک زندگی اجتناب کرد. در عین حال ارتقای سلامت تاکید داردخودکارآمدییعنی اعتماد شخصی به کنترل سلامت مانند بیماران مبتلا به بیماری های مزمن از طریق آموزش مدیریت سلامت عوارض را کاهش می دهد. این نوع توانمندسازی نه تنها بار سیستم پزشکی را کاهش می‌دهد، بلکه مفهوم سلامت مدرن را نیز تجسم می‌دهد که «هرکس اولین کسی است که مسئول سلامتی خود است».

بند 2: هم افزایی اجتماعی - نقش کلیدی سیاست و محیط

تغییرات پایدار در رفتار فردی به این بستگی داردسیستم حمایت اجتماعی. دولت از طریق سیاست‌هایی مانند قانون کنترل دخانیات و برنامه‌ریزی محل برگزاری تناسب اندام، محیطی سالم ایجاد می‌کند. شرکت ها مزایایی مانند تمرینات در محل کار و معاینات سلامت را ترویج می کنند. و جوامع کلینیک های رایگان، سخنرانی های بهداشتی و سایر فعالیت ها را سازماندهی می کنند. به عنوان مثال، فنلاند ساختار رژیم غذایی ساکنان را از طریق "پروژه کارلیای شمالی" بهبود بخشید و مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی عروقی را در 30 سال 75 درصد کاهش داد. چنین مواردی نیاز به ارتقای سلامت را نشان می دهدهمکاری بین بخشی، سلامت را در همه سیاست های عمومی ادغام می کند و یک اجماع اجتماعی برای "ادغام سلامت در همه سیاست ها" تشکیل می دهد.

بند 3: مزایای اقتصادی سلامت - پیشگیری بهتر از درمان است

از منظر اقتصادی ارتقای سلامت استهزینه کم و بازده بالاسرمایه گذاری داده های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده نشان می دهد که به ازای هر 1 دلار سرمایه گذاری در پروژه های بهداشتی جامعه، 5.6 دلار می تواند در هزینه های پزشکی صرفه جویی شود. مدیریت سلامت شرکتی همچنین می تواند نرخ مرخصی استعلاجی کارکنان را کاهش دهد. به عنوان مثال، "فرهنگ سلامت" گوگل بهره وری را 12 درصد افزایش داده است. علاوه بر این، توسعه پررونق صنعت سلامت (مانند دستگاه‌های پوشیدنی هوشمند، غذای سالم) نقش ارتقای سلامت را در پیش‌برد رشد اقتصادی تأیید کرده است و چرخه‌ای از سلامت و اقتصاد را تشکیل می‌دهد.

بند 4: خلاصه - مأموریت ملی ارتقاء سلامت

ارتقای سلامت استروش مدرن "درمان بیماری قبل از اینکه خیلی دیر شود"برای ایجاد یک محیط زیست سالم پایدار از طریق پیوند چند بعدی فرد- جامعه-اقتصاد. اهمیت آن نه تنها در افزایش طول عمر، بلکه در بهبود کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی است. در آینده، منابعی مانند فناوری (مانند نظارت بر سلامت هوش مصنوعی) و فرهنگ (مانند مفاهیم مراقبت های بهداشتی طب سنتی چین) باید بیشتر ادغام شوند تا ارتقای سلامت به یک اقدام روزانه تبدیل شود که همه مردم در آن مشارکت دارند و در نهایت چشم انداز "چین سالم" و حتی "زمین سالم" را تحقق بخشند.

نقل منابع:

1. سازمان جهانی بهداشت "استراتژی جهانی برای ارتقای سلامت" (1986)
2. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده "راهنماهای خدمات پیشگیرانه جامعه" (2020)
3. "گزارش پروژه کارلیای شمالی" توسط موسسه ملی بهداشت و رفاه فنلاند
4. مورد شرکتی: طرح سلامت کارکنان Google (گزارش داخلی 2018)