سندرم پیش از قاعدگی (PMS)این یک اصطلاح جمعی برای علائم جسمی و روانی است که در زنان 1-2 هفته قبل از قاعدگی رخ می دهد. علائم شایع شامل نوسانات خلقی، حساس شدن سینه ها، خستگی، اتساع شکم و غیره است.بروز آن به تغییرات در سطح هورمون ها، عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی و عوامل دیگر مربوط می شود و شدت آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است.این مقاله با علائم، علل، روش های تسکین و اقدامات احتیاطی برای کمک به زنان برای مقابله علمی با PMS آغاز می شود.

سندرم پیش از قاعدگیعلائم معمولیرا می توان به دو دسته فیزیولوژیکی و روانی تقسیم کرد.از نظر فیزیکی، زنان ممکن است حساسیت سینه، سردرد، ادم، تغییر در اشتها یا بدتر شدن آکنه را تجربه کنند.از نظر روانی، زنان ممکن است تحریک پذیری، اضطراب، افسردگی یا ناتوانی در تمرکز را تجربه کنند.حدود 80 درصد از زنان در سنین باروری سندرم پیش از قاعدگی خفیف را تجربه کرده اند که 5 تا 8 درصد آنها علائم شدیدی دارند که PMS نامیده می شود.اختلال نارسایی پیش از قاعدگی (PMDD).علائم معمولاً پس از شروع قاعدگی برطرف می شوند، اما عود دوره ای ممکن است بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد.

PMSدلیل اصلیاین مربوط به نوسانات هورمون فاز لوتئال است، به ویژه تغییرات در سطوح استروژن و پروژسترون که ممکن است بر عملکرد انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین تأثیر بگذارد. علاوه بر این، علائم ممکن است با استرس، عدم ورزش، رژیم غذایی پر نمک یا کمبود ویتامین B6 تشدید شود.مطالعات نشان داده است که زنان با سابقه خانوادگی یا سابقه افسردگی در گذشته در معرض خطر بیشتری قرار دارند.اگرچه مکانیسم خاص به طور کامل درک نشده است، تنظیم سبک زندگی و مداخله هدفمند می تواند به طور موثر ناراحتی را کاهش دهد.

کاهش PMSروش های عملیاین موارد عبارتند از: ورزش منظم (مانند یوگا یا پیاده روی سریع) می تواند ترشح اندورفین را افزایش دهد.کاهش مصرف کافئین، الکل و مواد غذایی پر نمک؛ مکمل کلسیم، منیزیم یا ویتامین B6 ممکن است نوسانات خلقی را بهبود بخشد.در موارد شدید می توان از مصرف کوتاه مدت مسکن ها، داروهای ضد اضطراب یا داروهای ضد بارداری خوراکی تحت نظر پزشک برای تنظیم هورمون ها استفاده کرد.ثبت چرخه علائمدفتر خاطرات قاعدگیبه شناسایی محرک ها و ایجاد یک برنامه شخصی کمک می کند.

در مجموع، سندرم پیش از قاعدگی یک موضوع رایج در سلامت زنان است و نیاز به مدیریت جامع با ترکیب عوامل فیزیولوژیکی و روانی دارد. علائم خفیف را می توان با تنظیم سبک زندگی کاهش داد. اگر زندگی روزمره را تحت تاثیر قرار دهد، توصیه می شود به دنبال درمان پزشکی باشید. درک ماهیت دوره‌ای PMS می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند و حمایت اجتماعی به همان اندازه مهم است که مراقبت از خود. تحقیقات آینده ممکن است مکانیسم آن را بیشتر نشان دهد و راه حل های دقیق تری برای زنان ارائه دهد.

نقل منابع:
1. کالج آمریکایی زنان و زایمان (ACOG) "رهنمودهایی برای مدیریت سندرم پیش از قاعدگی"
2. "گزارش سلامت زنان" توسط انتشارات بهداشت دانشکده پزشکی هاروارد
3. نمونه محصول:بایرتولید شده استیاسمین(از داروهای خوراکی ضد بارداری باید طبق توصیه های پزشکی استفاده شود)