بررسی اجمالی اختلال اضطراب فراگیر (GAD).

اختلال اضطراب فراگیر (GAD) یک استنگرانی و تنش مداوم، بیش از حدیک بیماری روانی که با اضطراب غیر قابل کنترل در مورد رویدادهای زندگی روزمره (مانند کار، سلامت یا روابط) همراه باعلائم جسمی(به عنوان مثال خستگی، تنش عضلانی، اختلال خواب). ویژگی های اصلی آن هستنداضطراب گسترده(شامل مناطق متعدد) ومزمن(بیش از 6 ماه طول می کشد). تشخیص نیاز به حذف سایر بیماری های روحی یا جسمی دارد و درمان شامل آن می شودروان درمانی(مانند درمان شناختی رفتاری) ومداخله دارویی(مانند داروهای ضد افسردگی). ساختار محتوای اولیه و ثانویه به شرح زیر است: 1) تعریف و ویژگی ها. 2) تظاهرات علائم؛ 3) علل و عوامل خطر. 4) تشخیص و درمان؛ 5) پیش آگهی و خود مدیریتی.

علائم و تاثیر روزانه

بیماران مبتلا به GAD اغلب خود را نشان می دهندعلائم دوگانه روانی و جسمی. از نظر روانشناختی، آنها بیش از حد نگران مسائل بی اهمیت هستند که با مشکل در تمرکز، تحریک پذیری یا "فکر فاجعه آمیز" همراه است. از نظر فیزیکی، ممکن است تپش قلب، تعریق، ناراحتی گوارشی یا سردرد را تجربه کنند. این علائم می تواند به طور قابل توجهی در تعامل اجتماعی، توانایی کاری و حتی منجر به رفتارهای اجتنابی (مانند امتناع از بیرون رفتن) شود. بر خلاف اضطراب معمولی، نگرانی GAD استغیر قابل کنترلو فاقد نقاط ماشه ای خاص است. به عنوان مثال، یک بیمار ممکن است 10 دقیقه تاخیر کودک را با یک تصادف شدید رانندگی مرتبط کند و برای چندین ساعت در حالت وحشت بماند.

تجزیه و تحلیل علل و عوامل خطر

علت GAD هنوز به طور کامل شناخته نشده است، اما تحقیقات نشان می دهد که مربوط به آن استعوامل بیولوژیکی، روانی و اجتماعیمربوط به اثرات مفاصل از نظر بیولوژیکی،استعداد ژنتیکی(سابقه خانوادگی خطر را 5 برابر افزایش می دهد) وعدم تعادل انتقال دهنده های عصبی(مانند سروتونین، ناهنجاری های گاما آمینو بوتیریک اسید) کلیدی هستند. جنبه های روانی، آسیب های دوران کودکی یا استرس طولانی مدت ممکن است حساسیت مغز را نسبت به تهدیدات تغییر دهد. عوامل اجتماعی شامل مشکلات اقتصادی یا تعارض بین فردی است. گروه های خطر شامل زنان (شیوع دو برابر مردان)، بزرگسالان 20 تا 40 ساله و افراد کمال گرا هستند.

معیارهای تشخیصی و گزینه های درمانی

با توجه بهراهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، GAD نیاز به پاسخگویی به موارد زیر دارد: 1) اضطراب بیش از حد که بیش از 6 ماه طول بکشد. 2) همراه با حداقل 3 علامت فیزیکی؛ 3) به استثنای بیماری های جسمی مانند پرکاری تیروئید. درمان انتخابیدرمان شناختی رفتاری (CBT)با اصلاح الگوهای تفکر منفی، اضطراب را از بین ببرید. مواد مخدر معمولا استفاده می شودداروهای ضد افسردگی SSRI(مانند سرترالین) یامسکن های کوتاه مدت بنزودیازپین(مانند آلپرازولام، برای جلوگیری از وابستگی لازم است). برخی از بیماران برای کمک به بهبود علائم خود می توانند تمرین ذهن آگاهی یا ورزش منظم را امتحان کنند.

پیش آگهی و توصیه های خود مدیریتی

اگرچه GAD یک بیماری مزمن است، اماحدود 50 درصد از بیماران می توانند از طریق درمان استاندارد به تسکین قابل توجهی دست یابند. کسانی که پیش آگهی ضعیف تری دارند اغلب از افسردگی رنج می برند یا به درمان پایبند نیستند. خود مدیریتی شامل موارد زیر است: 1) یادداشت روزانه در مورد محرک های اضطراب. 2) تمرین تنفس شکمی یا آرام سازی پیشرونده عضلانی. و 3) محدود کردن مصرف کافئین. باید هوشیار بودخود تشخیصی بیش از حد——اضطراب گذرا یک واکنش طبیعی است و مراقبت پزشکی تنها زمانی مورد نیاز است که علائم ادامه داشته باشند و بر عملکرد تأثیر بگذارند. برخی از محصولات بهداشتی (مانند محصولات حاوی L-theanine) ممکن است به تسکین کمک کنند، اما شواهد بالینی کمی وجود دارد، بنابراین باید با احتیاط انتخاب کنید.

نقل منابع:1. انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) "راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)" 2. سازمان جهانی بهداشت (WHO) "طبقه بندی بین المللی بیماری ها (ICD-11)" 3. دانشکده پزشکی هاروارد "Guidelines for the Diagnosis and Treatment of Anxia" (اطلاعات مربوط به تشخیص و درمان اضطراب عمومی 2) وب سایت رسمی Pfizer Pharmaceuticals و Wyeth Pharmaceuticals