### درمان پرخوری عصبی

پرخوری عصبی یک اختلال خوردن است که با پرخوری مکرر و رفتارهای پاکسازی مشخص می شود. درمان به ترکیبی از مداخله روانشناختی، مدیریت دارو و حمایت تغذیه ای نیاز دارد. درمان های اصلی شاملدرمان شناختی رفتاری (CBT)،خانواده درمانیوداروهای ضد افسردگی(به عنوان مثال فلوکستین)، مکمل های ثانویه مشاوره تغذیه و حمایت گروهی هستند. اهداف درمان شکستن چرخه پاکسازی بیش از حد، بهبود عملکرد فیزیکی و تصحیح تصورات تحریف شده بدن است.

روان درمانی اولین راه حل است،CBTبا شناسایی احساسات و الگوهای فکری که باعث پرخوری می شود، به بیماران کمک کنید مکانیسم های مقابله ای سالمی را ایجاد کنند. به عنوان مثال، بیماران یاد می گیرند که از یک دفتر خاطرات برای ثبت ارتباط بین رفتارهای خوردن و احساسات استفاده کنند و به تدریج جایگزین رفتارهای پاکسازی شوند. اگر بیمار نوجوان باشد،درمان خانواده محور (FBT)منابع خانواده را می توان برای مشارکت مشترک در توانبخشی بسیج کرد. تحقیقات نشان می دهد که CBT 30٪ - 50٪ موثر است (انجمن روانشناسی آمریکا، 2020).

دارو اغلب به عنوان یک مکمل استفاده می شود،مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)به عنوان مثال، فلوکستین (پروزاک) توسط FDA برای بولیمیا تایید شده است، که می تواند دفعات پرخوری را کاهش دهد. با این حال، باید به عوارض جانبی دارو (مانند سردرد، بی خوابی) توجه شود و درمان روانی باید هماهنگ شود. موارد شدید ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان برای اصلاح عدم تعادل الکترولیت یا خطر خودکشی داشته باشند، اما این کمتر از 10٪ است (روانپزشکی Lancet، 2019).

برنامه های توانبخشی تغذیه ای توسط متخصصین تغذیه ثبت شده برای منظم کردن غذا و کاهش ترس از غذا ایجاد می شود. به عنوان مثال، برای جلوگیری از پرخوری ناشی از گرسنگی بیش از حد، یک برنامه غذایی شامل سه وعده غذایی به همراه میان وعده تهیه کنید. گروه درمانی (مانند بولیمیک های گمنام) حمایت همتایان را فراهم می کند، اما مراقب باشید که گروه های غیرعادی ممکن است رفتارهای اختلال را تقویت کنند.

به طور خلاصه، پرخوری عصبی نیاز به درمان مشترک چند رشته ای دارد. مداخله زودهنگام می تواند به طور قابل توجهی پیش آگهی را بهبود بخشد و میزان بهبودی 5 ساله بیماران حدود 50 تا 70 درصد است (انجمن ملی اختلالات خوردن، 2021). داروهای کلیدی مانند فلوکستین توسط Eli Lilly and Company با نام تجاری تولید می شوندپروزاک; برای راهنمای روان درمانی، لطفاً به «راهنمای درمان شناختی رفتاری» (Fairburn, 2008) مراجعه کنید.

نقل منابع:
1. انجمن روانشناسی آمریکا (APA، 2020)
2. "روانپزشکی Lancet" (2019)
3. انجمن ملی اختلالات خوردن (NEDA، 2021)
4. Fairburn CG. "درمان شناختی رفتاری و اختلالات خوردن" (2008)
سازنده دارو:الی لیلی و شرکت (پروزاک)