مروری بر اختلالات شخصیت

اختلالات شخصیت نوعی الگوی رفتاری روانشناختی طولانی مدت است که به صورت انحرافات قابل توجه در شناخت، احساسات، ارتباطات بین فردی یا کنترل تکانه ظاهر می شود و در نتیجه عملکرد اجتماعی مختل می شود یا پریشانی درونی. بر اساس DSM-5 (راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی)، اختلالات شخصیت به سه دسته کلی تقسیم می شوند:نوع A (نوع غیرعادی/غیر عادی، مانند نوع پارانوئید، نوع اسکیزوئید)،نوع B (نوع دراماتیک/احساسی، مانند نوع مرزی، نوع خودشیفتگی)ودسته C (نوع مضطرب/ ترسناک، مانند نوع اجتنابی، نوع وابسته). ویژگی های اصلی آن انعطاف ناپذیری و دشواری در سازگاری با محیط است که معمولاً از نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع می شود. تشخیص باید با ارزیابی بالینی ترکیب شود و درمان عمدتاً روان درمانی است که با داروها تکمیل می شود.

ویژگی ها و تظاهرات اصلی اختلالات شخصیت

تظاهرات معمولی اختلالات شخصیت عبارتند ازالگوهای تفکر تحریف شده(مانند سوء ظن بیش از حد به شخصیت پارانوئید)،مشکل در تنظیم احساسات(مانند نوسانات خلقی شخصیت مرزی) وتعارض بین فردی(مانند عدم همدلی در شخصیت خودشیفته). به عنوان مثال، فردی که دارای اختلال شخصیت اجتنابی است ممکن است به دلیل ترس از انتقاد از تعاملات اجتماعی اجتناب کند، در حالی که فرد مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی ممکن است نسبت به حقوق دیگران بی تفاوت باشد. این رفتارها حالتی گذرا نیستند، بلکه برای سال‌ها ادامه می‌یابند و بیماران اغلب فاقد بینش هستند و معتقدند که مشکل از محیط بیرونی ناشی می‌شود تا خودشان.

علل و عوامل خطر اختلالات شخصیت

علل اختلالات شخصیت معمولاً پیچیده استعوامل بیولوژیکی، روانی و اجتماعینتیجه تعامل. مطالعات ژنتیکی نشان می دهد که برخی از اختلالات شخصیتی (مانند مرزی) در خانواده ها وجود دارد. آسیب های دوران کودکی (مانند سوء استفاده یا غفلت) ممکن است خطر را افزایش دهد. و شرایط اجتماعی (مانند خانواده های ناپایدار) نیز ممکن است به علائم کمک کنند. شایان ذکر است که اختلالات شخصیت اغلب با افسردگی، اضطراب و غیره همراه است و نیاز به شناسایی دقیق دارد. مداخله اولیه، مانند اصلاح رفتار برای نوجوانان، ممکن است پیشرفت بیماری را کند کند.

راه های تشخیص و درمان

تشخیص باید توسط روانپزشک یا روانشناس بالینی انجام شودمصاحبه ساختار یافته(مانند SCID-5) و جمع آوری تاریخچه پزشکی برای حذف سوء مصرف مواد یا سایر بیماری های روانی تکمیل می شود. از نظر درمانی،رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)بر اختلال شخصیت مرزی تأثیر بسزایی دارد و شناخت درمانی برای شخصیت پارانوئید مناسب است. داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی یا تثبیت کننده های خلقی می توانند علائم همراه را تسکین دهند اما نمی توانند خود اختلال شخصیت را درمان کنند. سیستم حمایت اجتماعی بیمار، مانند مشارکت خانواده، برای بهبودی حیاتی است.

خلاصه و چشم انداز

پیچیدگی اختلالات شخصیت مستلزم مداخله چند بعدی، تحقیقات آینده و توجه بیشتر استمکانیسم های عصبی زیستیو درمان دقیق عموم مردم باید اختلالات شخصیتی را بی اهمیت جلوه دهند و تشخیص دهند که این اختلالات به جای نقص اخلاقی، مشکلات سلامت قابل کنترل هستند. از طریق شناسایی زودهنگام، درمان حرفه ای و حمایت طولانی مدت، بیماران می توانند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند.

نقل منابع:
1. راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) انجمن روانپزشکی آمریکا
2. رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) پیشنهاد شده توسط روانشناس مارشا لینهان
3. سازمان جهانی بهداشت (WHO) طبقه بندی بین المللی بیماری ها (ICD-11)
4. تولیدکنندگان داروی مرتبط: مانند فایزر (سرترالین ضد افسردگی)، Novartis (تثبیت کننده خلق و خوی سدیم والپروات)