بررسی اجمالی اختلال شخصیت وابسته

اختلال شخصیت وابسته (DPD) اختلالی است که با آن مشخص می شودبیش از حد به دیگران وابسته استبه عنوان یک اختلال روان شناختی با ویژگی های اصلی، بیماران اغلب نشان می دهندعدم اعتماد به نفس و مشکل در تصمیم گیری مستقل، حتی سپردن کامل مسئولیت های زندگی روزمره به دیگران. تظاهرات اصلی آن عبارتند از: ترس از رها شدن، تبعیت بیش از حد، اجتناب از تعارض و .... این مقاله ازتعریف و ویژگی ها، علل، معیارهای تشخیصی، اثرات و روش های مقابلهگسترش دهید تا به خوانندگان کمک کنید تا به طور سیستماتیک این موضوع روانی را درک کنند.

ویژگی های اصلی اختلال شخصیت وابسته

بیماران معمولا نشان می دهندوابستگی شدید عاطفیمانند نیاز به دیگران برای تصمیم گیری در مورد چیزهای کوچک برای شما (مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن)، یا ناتوانی در بیان نظرات مختلف برای جلوگیری از شکست رابطه. بر اساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، تشخیص باید حداقل 5 معیار را داشته باشد، از جملهاحساس درماندگی در زمان تنهایی و تلاش بیش از حد برای جلب رضایت دیگرانصبر کن این نوع رفتار اغلب ازبی اعتمادی به توانایی های خود، به جای اینکه به سادگی "چسبنده" باشد.

علل و مکانیسم های روانی

شکل گیری و توسعه اختلال شخصیت وابستهتجربه کودکیارتباط نزدیک، مانند حمایت بیش از حد والدین یا بی توجهی عاطفی. تحقیقات روانشناختی بر این باور است که عدم موفقیت اولیه برای استقراراستقلال سالممنجر به استحکام رفتارهای وابسته در بزرگسالی خواهد شد. علاوه بر این، برخی از بیماران ممکن استرویداد آسیب زا(اگر رها شود) الگوهای وابستگی را تقویت می کند. عوامل بیولوژیکی مانند استعداد ژنتیکی نیز ممکن است دخیل باشند، اما تأثیرات محیطی مهم تر است.

تاثیر منفی بر زندگی و روابط

وابستگی طولانی مدت می تواند باعث شودتنش بین فردیمانند دور شدن شریک زندگی به دلیل استرس زیاد. بیماران نیز ممکن است درگیر شوندرابطه توهین آمیز، از ترس تنها ماندن آسیب را تحمل کنید. از نظر پیشرفت شغلی، فرصت ها با اجتناب از چالش ها از دست می روند. شایان ذکر است که رفتار وابسته "تنبل" نیست.ترس ها و ناامنی های عمیقتظاهرات خارجی

دستورالعمل های مقابله و درمان

روان درمانی روش اصلی است،درمان شناختی رفتاری (CBT)می تواند به بیماران کمک کند تا اعتماد به نفس خود را بازسازی کنند و مهارت های تصمیم گیری مستقل را بیاموزند. خانواده درمانی می تواند الگوهای تعامل را بهبود بخشد. در موارد شدید می توان از داروهای ضد اضطراب استفاده کرد، اما راهنمایی پزشک ضروری است. روش های خودیاری شاملآموزش استقلال پیشرو(مانند تکمیل یک تصمیم کوچک هر روز). کلید ایجاد است"وابستگی متقابل سالم" به جای انزوای کامل.

با استناد به منابع

1. انجمن روانپزشکی آمریکا. "راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (ویرایش پنجم)" (DSM-5). 2013.
2. نظریه رفتاری شناختی آرون بک روانشناس.
3. داروهای درمانی مانندسرترالین(سازنده: Pfizer، نام تجاری: Zoloft) می تواند برای اضطراب همراه استفاده شود، اما نیاز به نسخه دارد.
4. داده های تحقیقاتی مربوطه به گزارش اپیدمیولوژیک DPD که در "ژورنال روانشناسی بالینی" در سال 2020 منتشر شده است اشاره دارد.